De bevalling – zie ik er tegenop?

Vandaag ben ik precies 36 weken zwanger. Eerder deze week had ik controle bij de verloskundige. Wij mochten weer even kijken naar onze babyboy met een liggingsecho en we bespraken het bevallingsplan. Vanaf nu tot aan de bevalling heb ik elke week controle. Ik ben inmiddels heel benieuwd hoe lang deze jongen op zich laat wachten. Bij Evie ben ik met 41 weken en vier dagen ingeleid. Ik hoop stiekem wel dat deze kleine wat eerder komt en het liefste gewoon uit zichzelf. 

de bevalling 36 weken zwanger

Liggingsecho

Patrick en Evie waren dit keer gezellig samen mee. De baby is inmiddels zo groot dat hij op de echo niet heel goed meer te zien was. Wel weer een geruststelling om het hartje en beweging te zien. Ik voel hem elke dag heel goed, maar toch is het op beeld wel fijn. Goed nieuws, hij is gedeeltelijk ingedaald. Dat wil zeggen dat hij nog niet vast ligt in mijn bekken, maar hij heeft in elk geval de uitgang voor de bevalling alvast gevonden.

Bevallingsplan

Geen plan is ook een plan toch? Het enige plan dat wij hebben is dat we graag weer in het ziekenhuis willen bevallen. Geen gekke dingen. Ik beslis ter plekke wat ik denk nodig te hebben. Vorige keer werd ik ingeleid en verloopt zo’n bevalling toch al anders. Overal draden, naalden en daardoor weinig bewegingsruimte. Daarbij werden de weeën bij al vrij snel heel heftig terwijl de hoeveelheid weeënopwekkers nog niet zo hoog was.

Qua pijnbestrijding heb ik vorige keer gekozen voor een ruggenprik. Het inleiden was zo heftig dat ik voor mijn gevoel niet anders kon. Voor deze keer heb ik aangegeven dat ik tijdens de bevalling de beslissing maak voor wel of geen pijnbestrijding. Bij voorkeur geen, want ik wil na de bevalling ook snel naar huis, naar Evie toe. Vorige keer moest ik langer blijven door complicaties na de ruggenprik.

Zie ik op tegen de bevalling?

Hier kan ik kort over zijn. Nee, ik zie niet op tegen de bevalling. Ik kijk er zelfs een beetje naar uit. Say what?! Uiteraard heb ik straks tijdens de bevalling vast mijn bedenkingen en komen er natuurlijk vele ‘oh ja’ momenten als het gaat om de weeën en de pijn (Echt waar, ik weet echt niet meer hoeveel pijn ik had, maar daar kom ik nog wel achter). Maar ik weet nu dat ik na de bevalling, als alles goed gaat, een klein hummeltje krijg aangereikt. Dat ik dan onze babyboy mag knuffelen. Dus wat mij betreft is dat genoeg om naar uit te kijken om de hel die bevalling heet nog een keer door te gaan. Ik stap er vol goede moed en blanco in. Ik laat het net als de eerste keer gewoon over mij heenkomen.

Zag jij op tegen een tweede (of volgende) bevalling op? Of stapte je er net als mij positief en blanco in?

Volg en like ons:

5 thoughts on “De bevalling – zie ik er tegenop?

  1. Fijn dat je er vol goede moed instapt en het gewoon over je heen laat komen. Ik ben nog maar 17 weken zwanger (voor de eerste keer) en ben best bang voor de bevalling. Maar er is geen weg meer terug en ze zal er toch moeten uitkomen 😉 Verder probeer ik er nog niet te veel over na te denken. Veel succes met de laatste loodjes en natuurlijk ook met de bevalling!

    1. Dank je wel. Geniet van je zwangerschap en probeer je niet te druk te maken over de bevalling. Uiteindelijk komt het zoals het komt.

  2. De natuur heeft dit goed geregeld vind ik. Hoewel ik soms halverwege de zwangerschap wel tegen de bevalling kon aanhikken, was ik het tegen het eind van elke zwangerschap zo zat dat ik niet meer tegen de bevalling opzag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge