Wat ik niet mis aan zwanger zijn

Zwanger mogen en kunnen zijn is natuurlijk een prachtig gegeven. De redenen waarom ik het zwanger zijn mis heb ik al met jullie gedeeld. Was alles dan rozengeur en maneschijn? Nee hoor. Er is zeker ook een donkere kant aan het zwanger zijn. Het is weliswaar het mooiste dat je kan overkomen, maar voor lichaam en geest is een zwangerschap gewoonweg pittig. Lees snel de redenen waarom ik het zwanger zijn niet mis.

Misselijkheid en moe

Volgens mij kan iedereen dit missen als kiespijn. Ik mag van geluk spreken, want van misselijkheid heb ik niet heel veel last gehad. Vanaf week acht was ik misselijk en in week dertien of veertien was dit ook abrupt weer afgelopen. En met misselijk bedoel ik dan vooral een wee gevoel in mijn maag, want extreem ziek ben ik niet geweest. Wel was ik moe en daardoor werd met name aan het begin en het eind belemmerd.

Eten

Dan ben je zwanger en mag je opeens alles wat lekker is niet meer eten of drinken. Hoewel ik tijdens mijn zwangerschap een knop om kon zetten en alle verboden voedselwaren goed wist te ontwijken, had ik tegen het einde van mijn zwangerschap wel een paar dingen die ik graag weer wilde eten. Na de bevalling moest ik in het ziekenhuis blijven en kreeg ik van Patrick carpaccio en als toetje crème brulee. Verder heb ik tijdens mijn zwangerschap geen biefstuk gegeten, want zo’n doorgebakken stuk vlees is niet te eten. Tot slot houd ik van wijn. In mijn zwangerschap heb ik dit vervangen door een glaasje cola.

uren na de bevalling
Enkele uren na de bevalling zijn de minpunten van de zwangerschap alweer vergeten.
Heel veel plassen

Dit vond ik gewoonweg irritant. Voor elk wissewasje moest ik naar de wc. Alsof dit niet genoeg was vond Evie mijn blaas ook een geweldige boxbal. Regelmatig moest ik mijzelf weer uit bed hijsen naar de wc.

Slapen

Hoe moe ik ook was, slapen lukte niet goed. Zeker op het einde van mijn zwangerschap moest ik het vooral hebben van middagdutjes. Er waren meerdere redenen waarom het slapen niet lukte. Allereerst mijn buik. Deze was op een gegeven moment zo groot dat ik deze aan alle kanten moest ondersteunen met kussens om een beetje lekker te liggen. Als ik mij dan ’s nachts wilde omdraaien moesten de kussen met mij mee omrollen. Daarbij lag ik voor mijn zwangerschap ook graag op mijn buik en… tja… Verder leek Evie altijd in de nacht graag een feestje te vieren in mijn buik. Hartstikke gezellig natuurlijk, maar ik werd er wel wakker van. Vervolgens moest ik natuurlijk naar de wc en sloop ik om drie uur ’s nachts naar beneden om een boterham met pindakaas te eten.

Volg en like ons:

2 thoughts on “Wat ik niet mis aan zwanger zijn

  1. Leuke post! En heel begrijpelijk dat je dat niet mist!

    Ik mis het bijvoorbeeld ook niet dat de baby heel zwaar op mijn bekkenbodemspieren duwde, waardoor het voelde alsof hij er zo uit kon vallen. Wat natuurlijk totaal niet het geval was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.