Een brok onzekerheid

Gisteren las ik een artikel over onzekerheid bij moeders. Het inspireerde dan ook om dit blogje te schrijven. Het klinkt zo logisch die onzekerheid, maar het kan je helemaal gek maken. Eet mijn kindje wel genoeg, vindt mijn kindje het wel leuk, geef ik genoeg aandacht, groeit mijn kindje goed, moet mijn kindje niet al kunnen kruipen? Allemaal vragen waar je als ouder mee kunt zitten.

Als kersverse moeder loop ik ook met allerlei onzekerheden rond. Ik vraag me dagelijks af of ik het goed doe. Verschillende keren hebben wij in situaties gezeten waarbij we het liefst zouden willen dat er iemand was die ons precies kon vertellen wat we moesten doen. Helaas komt je kindje zonder gebruiksaanwijzing en moet je het alles zelf uitzoeken. Inmiddels weten we dat je altijd je gevoel moet volgen.

Na de geboorte van Evie, hadden wij bij thuiskomst kraamzorg die ons de wondere wereld van een baby leerde kennen. Ze leerde ons een ritme krijgen, voeden, luiers verschonen, Evie in bad doen en hoe we moesten handelen bij krampjes. Maar als de kraamzorg weg is en je kleintje gaat zet het op een huilen, is het aan jou om uit te zoeken wat er aan de hand is. Zo gezegd, maar niet altijd zo gedaan.

Andere moeders kunnen je ook onzeker maken. Kan je kindje nog niet kruipen? Slaapt hij nog niet door? De mijne heeft al tandjes… Je gaat direct met een ander oog naar je kindje kijken en twijfelen of alles in orde is.

Volgens mij is het beste advies: volg je gevoel en laat je niet gek maken. Als wij niet weten wat er aan de hand is, kijken we vaak even op internet. Er zijn namelijk meer ouders met dezelfde vragen en diverse fora staan vol met antwoorden. Het kan handvatten bieden om een beslissing te maken in een bepaalde situatie. Daarnaast raadplegen wij ook het consultatiebureau of in geval van ziekte de huisarts. Soms is het lastig om hulp te vragen, maar deze mensen zijn er voor. Daar komt direct de volgende onzekerheid… ben ik overbezorgd?

 

Volg en like ons:

7 thoughts on “Een brok onzekerheid

  1. Het klinkt allemaal erg bekend! Dat is bij de de 2de ook zo. Misschien met sommige dingen wat minder en andere dingen wat meer. Bijv. T draaien enzo, mijn zoon was iets later maar je weet dat t goed komt. Maar twijfelen of je bijv genoeg aandacht geeft blijft.

  2. Het moedergevoel laat je eigenlijk nooit in de steek. Luister daar maar goed na. Bij de eerste was ik zo onzeker als de pest. Bij nummer twee gaat het een stuk beter. En weet je elk kind is uniek dus voor elk kind werkt iets anders weer beter. En hoe ouder je kindje wordt des te beter dat je je kind leert kennen. Voor wat betreft die overbezorgheid. Heel herkenbaar en die blijft. Bij mij tenminste.

  3. Ha meike, weer een bron der herkenning…. Ik denk dat alle moeders dit zullen hebben… Ook ik, vooral inderdaad de reacties om je heen: krijgt hij soms nog een nachtvoeding? Mijn kindje kon toen al…etc… Heel moeilijk om niet te gaan projecteren op je eigen kleintje…
    Onze kleine is al best wat ziek geweest waardoor de onzekerheid en zeker de (over)bezorgdheid groeide, in alle gevallen bleek: ouders instinct klopte!! En helaas…ook alle ziektes en kwaaltjes moeten ze doorheen, soms kan je ook alleen maar knuffelen..
    Ik denk dat als je ontdekt dat je gevoel volgen toch het beste is… Dat je al een heel eind bent.
    We komen er vast wel!! ūüėČ en naast alle bezorgdheid en onzekerheid: vind ik mama zijn toch wel het allermooiste wat er bestaat!!!
    Liefs, Kyra
    Ps ik zie uit naar je volgende blog!

    1. Ook Evie is veel ziek geweest. Even afkloppen, want het gaat alweer een tijdje goed. We gaan er inderdaad wel komen.

  4. ‘Vertrouw op je gevoel’ vind ik het belangrijkste. De onzekerheid zal nooit helemaal weggaan, ook niet wanneer je meerdere kinderen hebt want ieder kind is weer anders. Ik ben moeder van 5 kinderen en heb ook mijn onzekerheden alleen weet ik nu er beter mee om te gaan als bij mijn eerste. Nogmaals, vertrouw op je gevoel.

  5. Wij hebben niet eens die paar handvaten van de kraamhulp gehad in verband met de infectie van Fay.. Dus was best even heel erg wennen.
    Het huilen, ja dat is me wat.. Heel lastig.
    Hoe doen we dat met haar wanneer ze niet in slaap komt?
    Wat helpt en wat niet..
    Erg onzeker zijn we erdoor..

    En googlen helpt mij dan juist helemaal niet omdat ik zoveel tegenkom wat je kunt doen en zoveel tegenkom wat het kan zijn.. Dan weet ik het helemaal niet meer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.